دیشب تا صبح داشتم تو یک سایت روشهای خودکشی رو بررسی می کردم؛ترسیده بودم و مدام به خودم می گفتم ولی تهش چی باید اماده بشی

صبح عکس کسری و ماندانا رو دیدم؛به دردها و سختی های کسری فکر کردم به تحمل مادر و پدرش و خودش؛ سعی کردم کمی انگیزه پیدا کنم و مقاوم بشم همیشه تاثیر داشت اما امروز نه...

هنوزم تاثیر نداره

رفتم اینستا یک پست مبهم گذاشتم اگه جور شد و مردم همون اخرین پست باشه راضی ام

Oh, as I die here another day

Cause all I do is cry behind this smile

I wished you the best of

All this world could give

And I told you when you left me

There's nothing to forgive

But I always thought you'd come back, tell me all you found was

Heartbreak and misery

It's hard for me to say, I'm jealous of the way

You're happy without me

چقدر برای تزییناتش وقت گذاشتم و پول دادم؛بعد بیخودترین هدیه ای که میشد از فیلیپی خرید بدون حتی یک روبان برداشت اورد؛گل رو هم  یارو گلفروشه سرش کلاه گذاشت و هرچی گل پلاسیده داشت با یک تزیین مزخرف بهش انداخت؛خدا می دونه چه پولی ازش گرفته بابت همون؛گل رو دادم به سرایدار ساختمون ؛خودکارم نمی دونم کجا گذاشتم؛حداقل ایکاش صورتی نبود استفاده می کردم؛فقط یک عرادامه مطلب

ماک ول کن نیست مدام میس کال مدام مسیج؛ ولی من نمی تونم باور کنم این رابطه رو جواب نمی دم:((

یک چیزی تو مخم می چرخه؛ همینجور دور سرم هزارتا فکر می چرخه؛مک رو همه جا بلاک کردم 

حالا خودمم و کتابام و زیان ترکی

و راهی که باید تا اخر سال برم

شاید یک روز تو ترکیه خوب که پاگیر شدم بتونم ارزوی همیشگیم رو اجرا کنم و یک بچه رو به فرزندی قبول کنم

علیرغم همه اینا بوی مرگ میاد؛فضا فضای مردنه عجیب حسش می کنم